Ben hep seni seveceğim

Gün gelir elbet kavuşur ellerimiz,
Gün gelir elbet son bulur özlemimiz.
Belki de o gün gelmeden unutup gideriz,
Belki de yaşanmış her ne varsa sileriz.

Şimdi soruyorum sana
Sen benim misin yoksa bir başka erkeğin mi?
Şimdi soruyorum sana
Sonsuz mu bu aşk yoksa bir anlık mı?

Her ne olursa olsun cevabın ben seni seviyorum
Sanma ki bir başkasına kalbimi vereceğim
Ölüm kapı ardında olsa bile sevdiğim
Şunu bil ki
Ben hep Seni Seveceğim.

Sen benim her şeyimsin

Seni çok seviyorum
Sen benim her şeyimsin.

Attığım her adımda sen varsın
İçtiğim her yudumda,
Yediğim bütün lokmalarda da sen..

Sen benim yaşama sebebimsin.
Aldığım her nefeste ciğerlerimdesin
Gözümün baktığı her yerde sen varsın
Sesimin duyulduğu her yerde..

Sen hayatımın anlamısın.
Öyle ki,
Her cümleme adınla başlıyorum.
Aşkımdan bir dünya yarattım kendime
Kimsenin göremediği bir kapısı
Ve kimsenin karışamadığı bir hayat var.

Dediğim gibi seni çok seviyorum.
Sen benim her şeyimsin..

Seni biriktiriyorum

Ben Bütün Sevinçlerimi Biriktirdim, Sevinmeden
Sen gelince beraber seviniriz diye
Ben Bütün Üzüntülerimizi Tüketiyorum
Sana kalmasınlar diye.

Ben Tüm Tebessümlerimi Biriktiriyorum
Daha anlamlı daha içten olsunlar diye
Sana saklıyorum
Ben Tüm Gözyaşlarımı Tüketiyorum
Sen gelince Ellerin Islanmasın Diye

Ben pek çok hoş muhabbetler biriktirdim kimseyle paylaşmayıp
Sadece senle paylaşmak için
Ben Tüm dostlarımıı tüketim
Sen gelince sadece sana kalayım diye

Ama sen gelmedin gelemeyecekmişsin
Şimdi ben tüm sevinçlerimi ve tebessümlerimi
Ne yaparım nereye bağışlarım

Üzüntülerim gözyaşlarımda Tükendi
Simdi sensiz ben ne Sevine biliyorum
Ne üzüle biliyorum
Ne güle biliyorum
Ne de ağlaya biliyorum
Şimdi ne dostum var nede sen ve
Ben sensiz, senle hiç bir şey yapamıyorum…

Aşktır her işin başı

Ömür dediğin ne ki, bir nefeste geçiyor
Zaman kaderimizi yudum yudum içiyor
Beni sıraya koyup, bazan seni seçiyor
Sonunda o keskin çark, hepimizi biçiyor.

Nerede yürek yakan, gönül çelen güzeller
Hepsi bir hayâl gibi yorgun ufka gittiler
Nice can mülkümüzü yerlerinden ettiler
Ah o hayâl güzeller, ruhumu tükettiler.

Zaman dururken sende; aşka doy, sevdâya kan
Tutuş aşk ateşinden; kalpte piş, gönülde yan
Aşktır her işin başı âlemde, buna inan
Bir aşka bin can gerek, er isen kaçma dayan.

Ağustos Böceği

Anlat agustos böcegi
Dök içini bu gece
Ya da söyle sarkini doyasiya
Korkma yalniz degilsin.
Sana eslik eden bir yürek var yaninda.
Seni dinleyen, derdinden anlayan bir yürek.
Hem bak yalniz degiliz ikimizde
Gecenin bu vaktinde.
Bize eslik eden bir de dolunay var.
lLham kaynagim, gecemin aydinligi dolunay…
Bana uzak yerleri animsatan araba sesleri.
Ah bu agustos geceleri!
Nasil da sevdirdi bana kendini.
Ah bu dolunay nasil bagladi beni kendine!
Söyle agustos böcegi nasil?
Içime huzur veren bu güzel hava,
Bu gökyüzü, bu yildizlar…
Mutlu ediyor beni agustos geceleri.
Unutuveriyorum tüm dertlerimi,
Bosveriyorum herseye,
Ciddiye almiyorum acilarimi.
Gözlerim dolunayda,
Kulagim sende agustos böcegi.
Seni dinliyorum bu gece
Ya sen?
Sen de beni dinliyor musun?
Eger dinliyorsan, anliyor musun?
Ben bile kendimi anlamazken,
Yüregimle anlasamazken,
Düsüncelerimin baskisina karsi koyamazken,
Söyle agustos böcegi
Ya sen beni anliyor musun?

İnce Sızı

Kar yağıyor bu gece,
Her tanesinde hüzün var.
Ağlıyor gökyüzü bembeyaz…
Ve ben de ağlıyorum onunla.
Her tanesinde hayallerimi görüyorum.
Umutlarımı, ulaşılmazlarımı, yürek sızılarımı…
Düşerken yere kar taneleri
Eriyor birer birer umutlarım da
İçim öyle sızlıyor ki
Öylesine doluyum ki
Gözyaşlarım eritiyor o bembeyaz kar tanelerini
İçimdeki ince sızı acıtıyor beni
Parça parça ediyor yüreğimi
Sahte mutluluğuma, saniyelik gülüşlere gizliyorum sızılarımı
Dayanamıyorum…
Adını koymak istemediğim sebeplerime,
İmkansızlarıma ağlıyorum.
Yaşaması kadar anlatması da zor.
Gecelerim gündüzümle,
Rüyalarım gerçeğimle karıştı.
Acı çekiyorum…

Bu gün şiir yazmak gelmiyor içimden

Bugün şiir yazmak gelmiyor içimden
Sadece düşünmek ve anlamak istiyorum..
İnsanları ve kendimi şöyle bir ölçüp tartmak,
Yaşadığım bu duygu karmaşasını çözmek istiyorum…
Kendimi aşmak, beni saran bu görünmez çemberi kırmak istiyorum.
Çelikten midir nedir,
Bir türlü kıramıyorum….

Bugün şiir yazmak gelmiyor içimden dedim ya,
Gelmiyor gerçekten, saçmalıyorum işte!
Varsın biraz da saçmalıklar yazayım ne çıkar
Zaten hayat bir saçmalık,
Yaşamak ve yaşamamak kararsızlığı bir saçmalık.
Nedenini bir türlü anlayamadığım mutsuzluğum,
Bir saçmalık…

Bugün şiir yazmak gelmiyor içimden
Ama rahat durmadı bu mutlu insanlar…
Mutlu insanlara öyle şaşıyorum ki
Şu dünyada mutlu olacak ne buluyorlar?
Hiç mi bakmıyorlar çabucak geçen günlere?
Eskiyen gözlerine, ellerine, yüzlerine…
Atılan her adımın yeni bir başlangıca gittiğini bile bile,

Her insanda yeni bir dünya arayıp,
Sevgiye ölesiye değer verirsen
Mutluluğu bulman çok zor arkadaş!
İnce düşünen için bunlar belki anlamlı
‘Boşversene sen’ diyen için bir yığın söz kalabalığı…
Bu söz kalabalığı var ya arkadaş,
Hayatı kılandır anlamlı..

Hesaplaşma

Kendimle hesaplaşmam bu benim 
Kimsenin bilmediği kuytu köşelerde… 
Yalnızlıkla kavgam bu, kendimle kavgam.. 
Karalar bağlamış kalbimle alıp veremediğim. 

Gecelerle, gündüzlerle, saatlerle, dakikalarla 
Benim alıp veremediğim yaşadığım bu hayatla. 
Başıma gelen bunca hüzün ve güzellikle 
Anlayamayanların çokluğu ile… 

Kadere isyan değil benim ki 
Sadece bir haykırış yürekten gelen. 
Çözülmese de içimdeki düğümler 
Duysun haykırışlarımı tüm hüzünler. 

Uzun uzun izlediğim denizde 
Görüyorum bir çıkış yolu var. 
Yüzerek varmaya çalışsam 
Çok gecikir miyim? 

Kaçırır mıyım aradığım mutluluk zerreciklerini 
Beklemezler mi beni? 
Haykırsam, en güzel şarkılarımı söylesem 
Yine beklemezler mi beni? 

Bir gökyüzü aşkı yüzünden 
Sevdim bütün mavileri 
Bulutları sevdim, 
Beyaz olanlarını. 

Uçmayı sevdim, 
Güvercinler gibi özgürce 
Leyla’nın aşkını sevdim. 
Ferhat’ın azmini… 

Sevdim işte, böyle sevdim ben 
Hesaplaşmalarımın, kavgalarımın 
Doldurduğu yüreğimle sevdim.. 
Kasırgalar kopara kopara…. 

Duvardan indirdiğim tablolara 
Artık bir yer bulamıyorum 
Kaç delik açıldı duvarlarda 
Sayamıyorum. 

Kendimle hesaplaşmam bu benim 
Yalnızlıklarla hesaplaşmam, 
Yorgun ama umut dolu, 
Doğruları arayan yüreğimle hesaplasmam.

Yüreğimle başbaşa

Yine karanlık yollarda her sokak başında bir lamba bulma ümidiyle yürüyorum. 
Ben kaldırımların oldum, kaldırımlar benim oldu. 
Gözlerim hep köşe başlarındaki ışıklarda.. 
Gözlerim hep ışıl ışıl göz kırpan yıldızlarda. O ulaşılması zor olanda… 
Dökülse yerlere yıldızlar birer birer. 
Toplayıversem, doldursam ceplerime hepsini… 
Ulaşılmazlar hep beni sevdi. Ömür boyu koşturmak için peşinden. 
Hüzün, hayal kırıklıkları hiç bırakmadı yakamı. Her zaman ağlattı. 
Acıyı, mutsuzluğu, yalnızlığı atamadım üstümden, yoldaş ettim kendime, 
Daha kötüsüne alışsın diye yüreğim. Alışır mı onu da bilmiyorum… 
Ah yüreğim çok yıprandın, yoruldun. Acı çektin çoğu zaman yok yere… 
Hep birşeyler aradın hayatında. Çok istedin… 
Kaybettiğin o güzel yılları ve kendini hiç düşünmeden. 
Bir heyecan, bir değişiklik, bir güzellik aradın. Ama bir türlü bulamadın… 
Kaç kalp kazandın? Kaç kalbe girdin? Kaçı kalbine girebildi? 
‘Bir canım var feda etsem, sevdamı bilemezsin, 
Bir derdim var anlatsam, önünü göremezsin’ diyor ya hani… 
Hep arkasından koşulan, istediğine hiç ulaşamayan bir kalp acısı olmak… Çok zor… 
Ne kadar haklıymışsın yüreğim; ‘ Güvenme’ derken… 
‘Aldanma o sahte samimiyetlere’ derken ne kadar da doğru söylüyormuşsun… 
Yüreğim sızlıyor. Tarifi mümkün olmayan bir acı çekiyorum. 
Mutsuz ve çaresizce gidip geliyorum uçurumun kenarına.. 
Arkama dönüp baktığımda ise gördüğüm, ulaşılamamış bir yığın arzu ve hedef… 
Boğazıma takılıp kalan bir yumruk bunalımlarım. 
Saplandı kalbime bir bıçak. 
Kanayan yaralarım, doldukça yüreğimin en derin çukurlarına, çırpınıp duruyorum kurtulmak için.. Ama ne fayda… 
Yaşamak için yaşıyorum ne zamandır. 
Öylesine yiyip içiyorum. Öylesine uyuyorum…Herşey işte öylesine… 
Hayattan çok beklentim var ama umudum yok. Yitirmediğim bir o vardı, onu da… 
Anlamını artık tamamen unuttuğum mutluluk ne demekti? 
Nasıl bulunur bu mutluluk? Nasıl elde edilir? 
Çekemiyorum artık bu yükü ağır geliyor. Bir el uzansa mutluluk diyarından. 
Bana binbir renkte çiçekler getirse ne olur sanki! 
Kendimden, bunalımlarından bıktım… 
Yetmiyor artık küçük, sahte gülücükler 
Yetmiyor…. 
Mutlu olmak benim de hakkım değil mi?

İçimde büyüyen Aşkın

Yüce dağlar koydun sineme
Bakışında sihir mi var yar senin
Gördüğüm an ateş dştü haneme
Her bir yanın alev kor senin

Günbe gün hasretin yakar kavurur
Günümü gecemi senle yoğurur
Korkarım katlime ferman buyurur
Şu sevdanı söküp atmak zor senin

Karagözlüm düştüm senin derdine
Bazen çekilirsin dağlar ardına
Bilmiyorum şu sevmenin şartı ne
Çözülmeyen kanunların var senin

İçimi dökemem zor gelir bana
Derdinden dolarak döndüm ummana
Ne olur halimi bir anlasana
Bakışın güneşten daha nar senin

Ay doğmuş gecede mehtap gibisin
En hırçın sularda girdap gibisin
Bir türlü bitmeyen hesap gibisin
Her tavrın inan ki büyük sır senin

Velhasıl halıma koymadın beni
Nerde gördüm nerde buldum ben seni
Yanına gelmeye kalksam da beni
İnan ki dört yanın boran kar senin…